یونس علیه السلام چه ترک اولائی انجام داد؟
335 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان


  در  آیه 87 سوره الأنبیاء  آمده است:

وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
و ذاالنون [= يونس‏] را (به ياد آور) در آن هنگام که خشمگين (از ميان قوم خود) رفت؛ و چنين مى‏پنداشت که ما بر او تنگ نخواهيم گرفت؛ (امّا موقعى که در کام نهنگ فرو رفت،) در آن ظلمتها(ى متراکم) صدا زد: (خداوندا!) جز تو معبودى نيست! منزّهى تو! من از ستمکاران بودم!
*نوندر لغت،به معنی ماهی عظیم،یا به نعبیر دیگر نهنگ یا وال است بنابراین ذا النون یعنی صاحب نهنگ.

نخست می گوید ذا النون را به یاد آر،هنگامی که بر قوم بت پرست و نافرمان خویش غضب کرد و از میان آن ها رفت وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا

او گمان می کرد ما زندگی را بر او تنگ نخواهیم کرد فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ
او گمان می کرد،تمام رسالت خویش را در میان قوم نافرمانش انجام داده است و حتی ترک اولائی در این زمینه نکرده،و اکنون که آن ها را به حال خود رها کرده،و بیرون می رود،چیزی بر او نیست،در حالی که اولی(بهتر) این بود بیش ازاین در میان آن ها بماند،صبر و استقامت به خرج دهد و دندان بر جگر بفشارد،شاید بیدار شوند و به سوی خدا آیند.

سرانجام به خاطر همین ترک اولی او را در فشار قرار دادیم،نهنگ عظیمی او را بلعید و او در آن ظلمت های متراکم صدا زد خداوندا جز تو معبودی نیست فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ

خداوندا پاک و منزهی،من از ستمکاران بودم! سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
هم بر خویش ستم کردم و هم بر قوم خودم،می بایست بیش از این ناملائمات و شدائد و سختی ها را پذیرا می شدم،تن به همه شکنجه ها می دادم شاید آن ها به راه آیند.

نکته:
یوسف علیه السلام چه ترک اولائی انجام داد؟

بدون شک تعبیر مُغَاضِبًا اشاره به خشم و غضب یونس نسبت به قوم بی ایمان است،و چنین خشم و ناراحتی در چنان شرائطی که پیامبر دلسوزی سال ها برای هدایت قوم گمراهی زحمت بکشد،اما به دعوت خیرخواهانه ی او هرگز پاسخ مثبت ندهند،کاملا طبیعی بوده است.
از سوی دیگر،از آنجا که یونس می دانست:به زودی عذاب الهی آن ها را فرا خواهد گرفت،ترک گفتن آن شهر و دیار گناهی نبوده،ولی برای پیامبر بزرگی همچون یونس،اولی این بود که:باز هم تا آخرین لحظه-لحظه ای که بعد از آن عذاب الهی فرا می رسد-آن ها را ترک نگوید،به همین دلیل یونس،به خاطر این عجله،به عنوان یک ترک اولی،از ناحیه ی خداوند مورد مؤاخذه قرار گرفت.این همان چیزی است که در داستان حضرت آدم(علیه السلام)نیز اشاره شده که گناه مطلق نیست،بلکه گناه نسبی،و یا به تعبیر دیگر مصداقحَسَناتُ الْأَبرارِ سَیِّئاتُ الْمُقَرَّبِيْنَ

ماجرای حضرت یونس(علیه السلام) ضمنا به همه ی رهبران راه حق در محدوده های مختلف هشدار می دهد که:هرگز رسالت خود را پایان یافته تصور نکنند،و هر تلاش و کوششی را در این راه،کوچک نشمارند؛چرا که مسئولیت شان بسیار سخت و سنگین است.
http://www.askquran.ir/thread6677.html

http://nasimemarefat.parsiblog.com/

وبگاه نسیم معرفت درخدمت شما