آثار یاد مرگ...
330 بازدید
تاریخ ارائه : 9/21/2014 12:56:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان



 آثار یاد موت و معاد

کل نفس ذائقة الموت (سوره آل عمران آیه 185)

 امام صادق علیه السلام در نقش و ارزش یاد مرگ و معاد چنین مى‏فرماید:
 * «ذِکرُ المَوتِ یُمیت الشَهَوات» یاد مرگ شهوت‏ها رااز بین مى‏برد.
 * «وَ یَقلَع مَنابِت الغَفلةَ» ریشه‏ هاى غفلت را یکسره بر مى‏کند.
 * «وَ یُقَوّى القَلب بمَواعدِ اللّه» دل انسان را با وعده‏هاى الهى محکم مى‏کند.
 * «وَ یُرَقّ الطَبع» روحیه انسان را از قساوت به لطافت سوق مى‏دهد.
 * «وَ یُکسر اعلامَ الهَوى» نشانه‏ها وعلامت‏هاى هوسها را مى‏شکند.
 * «وَ یُطفى‏ء نارَ الحِرص و یُحَقّر الدّنیا» آتش حرص را خاموش و دنیا را در جلو چشم انسان کوچک مى‏کند.
 سپس امام صادق علیه السلام درباره معناى این کلام رسول خداصلى الله علیه وآله که فرمود: یک ساعت فکر
کردن از عبادت یک سال بهتر است، مى‏فرماید: فکر درباره آینده خود و بازپرسى‏ها و حساب‏ها و دادگاه عدل الهى و
آمادگى براى پاسخ است.(98)
  در روایات مى‏خوانیم: زیرک‏ترین افراد کسانى هستند که بیشتر یاد مرگ هستند.(99)
 پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله فرمودند: «اِنّ هذهِ القلوب تَصدَءُ کما یَصدءُ الحَدید. قیل: فما جلائها؟ قال: ذِکرُ الموتِ
و تلاوةُ القُرآن»(100) همانا این دلها همانند آهن زنگ مى‏زند، پرسیدند جلا و صیقل آن با چیست؟ فرمود: با یاد مرگ و
تلاوت قرآن.
 در جمله دیگرى از آن حضرت مى‏خوانیم: «اَکثِروا ذِکرَ المَوت» زیاد یاد مرگ باشید که داراى چهار اثر است:
 1- گناهان شما را پاک مى‏کند. «فانّه یُمحّض الذّنوب»
 2- علاقه مفرط شما را به دنیا کم مى‏کند. «و یُزَهّد فِى الدّنیا»
 3- هرگاه در حال غنى وبى‏نیازى یاد مرگ کنید، جلو مستى ‏ها و طغیان‏هایى که از سرمایه وثروت برمى‏خیزد را مى‏گیرد
. «فاِنْ ذَکرتُموه عند الغِنى‏ هَدَمه»
 4- هر گاه در حال تندرستى و فقر انسان یاد مرگ افتد و فکر این باشد که چگونه باید در دادگاه عدل‏الهى پاسخ
درآمد ومصرف، وپاسخ محرومان جامعه را بدهد، قهراً به همان مقدارِ کم راضى وخشنود مى‏شود. «واِن ذَکَرتُموه عند
الفَقر اَرضاکم بِعَیشکم»(101) زیرا مى‏بیند اگر مالى ندارد مسئولیتش هم کمتر است.
 حضرت على علیه السلام مى ‏فرماید:«و مَن اَکثَر ذِکرَ الموتِ رَضِى من الدّنیا بالیَسیر»(102) هر که زیاد یاد مرگ
باشد، به مقدارى کمى از دنیا دلگرم و راضى است و دیگر حرص و بخل در او نیست.
 اساساً دنیا گول زننده عاشقان خود است و کسى  که بتواند با توجّه به مرگ و قیامت، دل خود را روانه سراى دیگر
کند حیله‏ها و زرق و برق‏ها و جلوه‏هاى دنیا حریف او نیست.
 آن حضرت مى ‏فرماید: «مَن اَکثَر مِن ذِکر المَوت نَجى‏ مِن خُداعِ الدّنیا»(103) هر که زیاد یاد مرگ کند از حیله‏هاى دنیا
رهایى پیدا مى‏کند.
 در حدیث دیگرى (درباره نقش یاد مرگ) چنین مى‏خوانیم: «مَن تَرقَّبَ المَوت سارَع اِلى الخَیراتِ»(104) هر که مرگ
را در جلو خود ببیند و منتظرش باشد، نه تنها از کارهاى روزانه خود عقب نمى‏ماند، بلکه چون مى‏داند وقت کم و مرگ
یک دفعه فرا مى‏رسد و میدان کار براى او همیشه نیست، هر چه بیشتر و سریع‏تر کارهاى خیر انجام مى ‏دهد.
 حضرت على‏ علیه السلام با یادآورى تاریخ پیشینیان که چگونه مرگ آنها را ربوده، مردم را تربیت مى‏کند و فریاد مى‏زند:
 «أینَ العَمالِقَة واَبناءُ العَمالقة» کجا هستند پادشاهان یمن و حجاز که ریشه آنها نیز به باد رفته است؟
 «أینَ کَسرى و قِیصَر» کجایند شاهان ایران و روم؟
 «أینَ الجَبابِرة واَبناءُ الجَبابِرَة» کجایند ستمگران و دودمانشان؟
 «أینَ مَن حَصّنَ واَکّد وزخرف»(105) کجا هستند کسانى که دژها ساختند و محکم ‏کارى‏ ها کردند و با طلا و غیره زینت
کردند؟
 «أینَ مَن کان مِنکم اَطوَلَ اَعماراًو اَعظمَ آثاراً» کجا هستند کسانى که عمرشان از شما بیشتر و آثارشان از شما
بزرگ‏تر بود؟(106)
 آرى، زنانى که به فکر آینده دخترانشان هستند، از کودکى جهیزیه آنان را کم‏کم آماده مى‏کنند. تجّارى که به فکر
بدهى آینده خود هستند، از مدّتها قبل درآمدهاى خود را جمع مى ‏نمایند. کسانى هم که در فکر مرگ و قیامت هستند
از همین امروز کارهاى خلاف را کنار مى‏گذارند و عملى انجام مى‏دهند که بتوانند در قیامت پاسخگو باشند.
 به مرحوم آیةاللّه شیرازى که از علماى بزرگ کربلا بود گفتند: اگر یک گوینده راستگویى به تو خبر دهد که در پایان
همین هفته مى‏میرى، تو در این چند روز باقیمانده چه مى‏کنى؟
 او در پاسخ آنان گفت: هر کارى که از اوّل جوانى تا کنون انجام داده‏ ام الآن هم همان عمل را انجام مى‏دادم، زیرا من
از نوجوانى هرگاه قصد کارى داشتم، اوّل فکر قیامت و پاسخ آن را مى‏کردم. بنابراین خبر مرگ و مردن براى من سبب وحشت نمى‏شود.
 آرى اینها شاگرد همان کسى هستند که در صبح روز 19 ماه رمضان همین که شمشیر ابن ملجم (لعنت خدا بر او)
بر فرق مبارکش فرو آمد فرمود:
 «فُزتُ و ربّ الکَعبَة» به خداى کعبه رستگار شدم.
 همان امامى که به فرزندش چنین سفارش مى‏کند: «یا بُنىَّ اکثِر من ذِکرِ المَوت... حتّى یاتیکَ و قد اَخذتَ منه
حِذرَک»(107) فرزندم! زیاد یاد مرگ باش تا به هنگام آمدن مرگ وسائل خودت را همراه داشته و غافل‏گیر نشوى.
 98) بحار، ج‏6، ص 133.
99) بحار، ج‏6، ص 135.
100) نهج‏الفصاحه، کلام 934.
101) نهج‏الفصاحه، کلام 444.
102) بحار، ج‏6، ص‏136.
103) غررالحکم، «موت».
104) غررالحکم، «موت».
105) نهج‏البلاغه فیض‏الاسلام، خطبه 181.
106) غررالحکم.
107) نهج‏البلاغه فیض‏الاسلام، ص‏926.

{نقل از سایت درس هایی از قرآن_  کتابخانه}

http://nasimemarefat.parsiblog.com/Posts/755/

وبگاه نسیم معرفت درخدمت شما