زندگینامه مرحوم فیض الأسلام ره
452 بازدید
تاریخ ارائه : 9/11/2014 10:13:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان
  1. شرح حال جامع فیض الاسلام، مفسر قرآن

    خاندان، زادگاه و ولادتپدر و مادر فیض الاسلام، از خاندان دانش و تقوا بودند که نسب آنان از طریق محمد دیباج فرزند امام جعفر صادق علیه‏السلام ، در چهلمین پُشت به حضرت علی علیه ‏السلام می‏رسد. سید محمد، پدر فیض الاسلام، در بندگی خداوند، هدایت مردم و مبارزه با اشرار از جدش امیرمؤمنان علی علیه‏ السلام اثر پذیرفته بود. او آن چنان اخلاص و معنویتی داشت که هنوز هم مردم بر مزارش، حاجت خود را از خداوند می‏طلبند. مادر فیض الاسلام، حیات‏ سلطان، از زهد، وارستگی و دانش‏هایی چند بهره‏مند بود و سید غیاث الدین، برادر فیض الاسلام، مقدمات علوم دینی را از آن بانو فرا گرفت.در سال ۱۲۸۴، در چنین خانواده‏ای که به صفای معنوی آراسته بود، کودکی دیده به جهان گشود که سید علی نقی نامیده شد و بعدها به سید علی نقی سدهی اصفهانی آل دیباج مشهور و به فیض الاسلام موسوم گشت. لفظ سده در پسوند نامش، به زادگاهش اشاره دارد که در دوازده کیلومتری شمال غربی اصفهان است و اکنون خمینی شهر نامیده می‏شود.



    تحصیلاتفیض الاسلام از پنج سالگی مقدمات علوم حوزوی را نزد برادر بزرگ خود، سید غیاث‏الدین آموخت. بعدها فیض‏الاسلام به تشویق و هدایت برادر، راهی اصفهان شد و پس از فراگیری بخشی از علوم اسلامی در این شهر، به مشهد رضوی رفت و در این دیار مقدس، محضر محدث بزرگ، شیخ علی اکبر نهاوندی را درک کرد. سپس به نجف رفت و در این شهر مقدس، حوزه درسی مراجع و فقیهان بزرگی چون سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاء الدین عراقی، شیخ محمدکاظم شیرازی و حاج شیخ عباس قمی را غنیمت شمرد.



  2. اجازه روایت و اجتهادفیض الاسلام در سال ۱۳۵۲ ه . ق از مراجع بزرگ نجف اجازه اجتهاد گرفت. آیت اللّه‏ سید ابوالحسن اصفهانی در بخشی از اجازه‏نامه خود، شخصیت وی را از نظر کمال علمی و معنوی چنین ستوده است: «دانشمند اهل فضل، سید جلیل بااصالت، جامع معقول و منقول، شامل فروع و اصول و آراسته به تزکیه و پاکی و اخلاص».آقا ضیاء الدین عراقی در وصفش چنین نوشته است: «عالم عامل، سید سند، رُکن قابل اعتماد، پرهیزکار و پاک، افتخار مجتهدان، استاد اهل تحقیق، غواص دریاهای علوم اسلامی و زُبده فقهای رشید».شیخ محمدکاظم شیرازی از او با عنوان «علامه در علوم گوناگون، فاضل اهل تهذیب و پرهیزکار و وارسته» نام می‏برد.




    فیض‏ الاسلام از دیدگاه مقام معظم رهبریمقام معظم رهبری، حضرت آیت اللّه‏ خامنه‏ای از فیض الاسلام با عنوان عالم جلیلی که برای نخستین‏بار نهج البلاغه را در عصر حاضر به فارسی برگردانید و در اختیار علاقه‏مندان قرار داد و فریادهای حضرت علی علیه‏السلام را به گوش علاقه‏مندان رسانید، تشکر کرده است. ایشان در جایی می‏فرماید: «[مرحوم فیض الاسلام] یکی از علمای بزرگ تهران و یک عالم آگاه و بااخلاص و روشن‏فکر بود. او رفت، لکن ترجمه نهج البلاغه را به دست مردم داد. من مقیّدم که خدمت آن سید بزرگوار را همه‏جا ذکر کنم تا خدمت بزرگ او برای جامعه ایرانی فراموش نشود. قبل از آنکه ترجمه فیض الاسلام در اختیار ما قرار گیرد، جز ترجمه ملا فتح اللّه‏ کاشانی و کتاب‏های قدیمی و شرح‏های عربی چیزی در دست نداشتیم. قبل از اینها هم در محیط‏های مردمی و روشن‏فکری و دانشجویی و دانش‏آموزی و حتی در محیط‏های طلبگی و حوزه‏های علمیه از نهج البلاغه نشانی نداشتیم».


  3. فیض الاسلام در نگاه اندیشمنداندکتر سید جعفر شهیدی درباره فیض الاسلام و ترجمه نهج البلاغه او می‏نویسد: «مرحوم فیض الاسلام را بارها دیدم. مردی فاضل، مسلمان و دین‏دار و دوستدار اهل بیت علیهم‏السلام بود و برای این ترجمه رنجی بر خود نهاد و می‏توان گفت اخلاص وی در فراهم آوردن این ترجمه، در رواج آن تأثیری بسزا داشته است».یکی از دانشمندان معاصر هم یادآور شده است: «عالم محقق، فقیه و ادیب، سید علی نقی سده‏ای اصفهانی، معروف به فیض الاسلام، از دانشمندان متأخر اصفهان است. وی با شرح و ترجمه نهج البلاغه با طرزی جالب و جاذب، خدمت بزرگی به فرهنگ اسلام و ایران کرده که بسیار مورد توجه و استفاده عموم مردم قرار گرفته است».

  4. ترجمه و تفسیر قرآنفیض الاسلام در نظر داشت تفسیر کاملی از قرآن مجید، شامل خلاصه‏ای از همه تفسیرها و احادیث به مناسبت موضوعات قرآنی به شیوه‏ای روان و ساده بنویسد. از این رو، با استناد به منابع گوناگون، مشغول نگارش آن شد. او چون تفسیر سوره حمد را نوشت، احساس کرد چنین اثری فرصتی بسیار می‏طلبد و طول عمر آدمی برای نوشتن آن کفایت نمی‏کند. با این وصف، روش خویش را تغییر داد و به ترجمه و خلاصه تفسیر بسنده کرد. فیض‏الاسلام پس از چهارده سال، ترجمه همراه با تلخیص تفاسیر را به پایان رسانید و آن را به چاپ رساند.


  5. ترجمه و شرح نهج البلاغهفیض الاسلام با توجه به اشتیاقی که به ساحت مقدس امیرمؤمنان و نهج البلاغه داشت و از سوی دیگر، احساس می‏کرد عامه فارسی‏زبان از گوهرهای این اقیانوس حکمت و معرفت بی‏بهره‏اند، تصمیم گرفت این اثر گران‏قدر را به جامعه فارسی‏زبان معرفی کند.وی در مقدمه این اثر می‏نویسد: «از عصر سید رضی مؤلف نهج البلاغه تا روزگار ما، جز علما و خواص از مردم، کسی نمی‏دانست که این کتاب، جامعِ همه حقایق دین مقدس اسلام و مذهب شریف جعفری بوده و افراد بشر را به سیادت و سعادت جاودانی راهنماست. تا اینکه خداوند عزوجل به این بنده توفیق عطا فرموده، این کتاب مکرم را در مدت بیش از شش سال در شش جزء ترجمه کرده و همه مسائل آن را با اختصار و ساده و روان که همه بهره‏مند گردند، شرح دادم و در دسترس جهانیان گذاشتم تا اینکه همگان به عظمت آن آشنا شدند».




    ترجمه صحیفه سجادیهفیض الاسلام ضمن ترجمه و تفسیر قرآن کریم، به ترجمه و شرح صحیفه کامله سجادیه پرداخت. روش وی در این تلاش، معنا کردن دقیق واژه‏هاست و هر کلمه و عبارت و مطلبی را که به توضیح و شرح نیاز دارد، میان دو هلال نهاده است تا ترجمه از شرح مطالب متفاوت باشد و تصرفی در اصل عبارت نشود.وی در ابتدای بیشتر دعاهای این کتاب نفیس، توضیحاتی کوتاه، ولی پرمحتوا، عالمانه و در خور فهم عموم درباره موضوع اصلی دعا و پیام اساسی آن آورده است که خواننده با مطالعه این نکات، با آگاهی افزون‏تری، دعاهای صحیفه سجادیه را خواهد خواند.وی در خاتمه یادآور گردیده است: «خدای را سپاس‏گزارم که مرا توفیق عطا فرمود این کتاب مقدس را به بهترین ترجمه و شرح، با خط طاهر خوشنویس در دسترس گذارم و مطالب و نکاتی را که بزرگان علما در شروح خود بیان کرده‏اند، با اضافاتی بر آنها از کتاب‏های تاریخی، حدیث، فقه، لغت، حکمت و کلام که درخور آن است، به طور اختصار و ساده و روان در آن بگنجانم.»


  6. فعالیت‏های ارشادیفیض الاسلام، عالمی نبود که در گوشه خانه یا کتاب‏خانه به نگارش و تحقیق بسنده کند، بلکه شرایط زمان را در نظر می‏گرفت و با حضور در عرصه‏ های اجتماعی، به ارشاد مردم و زنده ساختن اصل امر به معروف و نهی از منکر می‏پرداخت.در آن زمان که اوضاع فرهنگی و تبلیغی کشور ایران آشفته بود، فیض الاسلام پس از بازگشت از نجف اشرف، در تهران ماندگار شد و به کار نشر و تبلیغ معارف دینی پرداخت. او در کنار روحانیت متعهد و انقلابی، به بیدادگری و افشای فتنه‏های عوامل وابسته به رژیم پهلوی پرداخت و به همین دلیل، مدتی گرفتار زندان رژیم طاغوت شد.


  7. مبارزه با بدعت‏هااز کتاب چراغ راه به قلم فیض الاسلام که در اثبات معراج پیامبر است، برمی‏آید که وی در عصر اختناق و گسترش توطئه‏های دشمنان، اسلام و تشیع را به درستی شناخته و این تهاجم فرهنگی را به روحانیان گوشزد کرده است. او در این اثر، به شبهه‏های مخالفان به خوبی پاسخ می‏دهد. کتاب پاسخ نامه اُزگُلی در اثبات رجعت و پاسخ اجمالی به انحراف‏ها و شبهه‏های مطرح شده در جامعه آن روز است.سرانجام این دانشور پرتلاش، در ۲۴ اردی‏بهشت ۱۳۶۴، دار فانی را وداع گفت و به سرای باقی شتافت.

http://www.quranct.com

://nasimemarefat.parsiblog.com/وبگاه نسیم معرفت در خدمت شما