روایتی از ارادت معصومین به قمر بنی هاشم اباالفضل العباس(ع)
18 بازدید
تاریخ ارائه : 9/4/2014 10:00:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

روایتی از ارادت معصومین به قمر بنی هاشم اباالفضل العباس(ع)

این یک فضیلت را ما نمی‌توانیم هضم کنیم که این همه شهید در اسلام بودند. روایات معتبر می‌گوید: «یَغبِطُه جَمیعُ الشُّهدا» . اگر این {جمیع} را نداشت می‌گفتیم شاید بعضی از شهدا را می‌گوید اما می‌گوید: مقام حضرت عباس(ع) مقامی است که همه شهدا غبطه آن را می‌خورند. پدر، امیرالمؤمنین (ع) است. در بهشت، همه آرزوی مقامش را می‌برند.به گزارش علیرضا احسانی نیا از پایگاه خبری تحلیلی فرزانگان امیدوار به نقل از فردا: چهارم شعبان، روز میلاد باسعادت و پر سرور قمر بنی هاشم علیه السلام است. آقایی که اوج بصیرت و صبر و اقتدار را طی کرده و امروز همه مان در پرتو عنایات و لطفش برکت می ستانیم. یا صاحب الزمان، میلاد عمویتان، عباس بن علی (علیه السلام) بر شما مبارک باد ... چند سطری میهمان ویژه نامه «فردا» باشید ... 



 روایت استاد فاطمی نیا از عظمت فمر بنی هاشم 
استاد فاطمی نیا: قمر بنی هاشم باب‌الحوائج است. در مورد این آقا عقلمان نمی‌رسد چه چیزی بگوییم. از عقول ما خارج است. برای اینکه معصومی پیدا می‌شود در مورد او می‌گوید: «رَحمَ الله عمَّنا عباس کان نافذ البَصیرة»: خدا عمویمان عباس را رحمت کند که بصیرتش نافذ بود. یعنی چشم قمر بنی‌هاشم پرده را می‌شکافت.معصوم دیگری که امام زمانش باشد یعنی مولایمان ابی‌عبدالله (علیه‌السلام) می‌دانید، تاریخ صحیح می‌نویسد که وقتی با او حرف می‌زد می‌گفت: «بِنَفسی أنت»: عباس! جانم به قربانت. آقا امام زمان (ع) یک تبسم به روی آدم بکند آدم چه می‌شود؟ مجسم کنید که شما امام زمان (ع) را نگاه کنید و حضرت بخندد فقط، هیچی دیگر. تمام نسلت خوشبخت می‌شود. آن وقت می‌دانید امام زمانِ قمربنی‌هاشم به او چه گفت؟ گفت: «بنفسی أنت» ؛ جان من به قربانت. در مقاتل معتبر داریم.حالا فضایل آقا چقدر است؟ این یک فضیلت را ما نمی‌توانیم هضم کنیم که این همه شهید در اسلام بودند. روایات معتبر می‌گوید: «یَغبِطُه جَمیعُ الشُّهدا» . اگر این {جمیع} را نداشت می‌گفتیم شاید بعضی از شهدا را می‌گوید اما می‌گوید: مقام حضرت عباس(ع) مقامی است که همه شهدا غبطه آن را می‌خورند. پدر، امیرالمؤمنین (ع) است. در بهشت، همه آرزوی مقامش را می‌برند. وقتی آفایی این‌طور باشد تو را به خدا عقل ما می‌رسد درباره او چیزی بگوییم؟! ای قمر بنی‌هاشم! ای آقا! من زبان ناقابلم بسته است ولی الحمدلله یقین حاصل شده که حتی تو دست رد به سینه کافر هم نزدی. دوستان را کجا کنی محروم/ تو که با دشمنان نظر داریبا تمام جانم دارم می گویم. آقا قربانت بروم. بر من ثابت شد که جوال یهود و نصاری را داده‌ای. ای پسر امیرالمؤمنین! آقا شفاعت تو خیلی قوی است. شفیع ما باش. از خدا بخواه مشکلات ما را حل کند. تو که این قدر مقام داری. می فرمایند: «تمام شهدا آروزی مقام قمر بنی هاشم را دارند».


 علم‌دار کربلا، یکی از رجعت‌کنندگان 

در کتاب های دعا زیارتنامه‌های فراوانی وجود دارد که در حقیقت به ما درس چگونه صحبت کردن با اولیاء الهی را می‌آموزد. بسیاری از این زیارتنامه‌ها از زبان خود حضرات معصومین علیهم السلام صادر شده است. مثلا زیارت «امین‌ الله» را امام سجاد علیه السلام به ما آموخته‌اند که حاوی جملات زیبا و پرمعنایی درباره امیرالمومنین علیه السلام و سپس سخن با خداست. زیارت عاشورا از امام صادق علیه السلام و زیارت جامعه از امام هادی علیه السلام به ما رسیده است. بجز زیارتنامه‌های مربوط به چهارده معصوم علیهم السلام که عمده زیارتنامه‌های معتبر را تشکیل می‌دهند، برای افرادی دیگر مانند برخی امامزادگان نیز زیارتنامه‌هایی صادر شده است. حضرت عباس علیه السلام یکی از این امامزادگان است که از طرف معصومین علیه السلام برای ایشان زیارتنامه‌ای گفته شده است. در کتاب مفاتیح الجنان می‌خوانیم:

شیخ اجّل،جعفر بن قولویه قمى به سند معتبر از ابو حمزه ثمالى روایت کرده: امام صادق علیه السّلام فرمود: هرگاه قصد کردى که قبر عبّاس بن على علیهماالسّلام را زیارت کنى که در کنار فرات برابر حائر است، بر در روضه مى‏ ایستى و مى‏ گویى:

سَلامُ اللَّهِ وَ سَلامُ مَلائِکَتِهِ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَائِهِ الْمُرْسَلِینَ وَ عِبَادِهِ الصَّالِحِینَ وَ جَمِیعِ الشُّهَدَاءِ وَ الصِّدِّیقِینَ و الزَّاکِیَاتُ الطَّیِّبَاتُ فِیمَا تَغْتَدِی وَ تَرُوحُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُ?ْمِنِینَ ....

از اینجا معلوم می‌شود که این زیارتنامه را امام صادق علیه السلام به ما آموخته‌اند و در زمان آن حضرت هم قبر حضرت عباس علیه السلام داری بارگاه بوده است.

نکته پراهیمت در اینجاست که نباید از زیارتنامه‌ها به سرعت عبور کنیم بلکه باید در خاطر نگه داریم که اهل بیت علیهم السلام بسیاری از درس ها را در قالب همین زیارتنامه‌ها به ما آموخته اند. زیارت حضرت عباس علیه السلام نیز پر از این درس هاست.

قسمتی از این زیارتنامه به ما یادآوری می‌کند که نبرد حق و باطل در کربلا را همیشگی بدانیم و خود را همواره برای حوادثی از این سنخ که در زندگی خودمان پیش می‌آید آماده نگه داریم و همیشه در جبهه امام حسین و عباس علیهماالسلام باقی باشیم:

جِئْتُکَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُ?ْمِنِینَ وَافِدا إِلَیْکُمْ وَ قَلْبِی مُسَلِّمٌ لَکُمْ وَ تَابِعٌ وَ أَنَا لَکُمْ تَابِعٌ وَ نُصْرَتِی لَکُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى یَحْکُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَیْرُ الْحَاکِمِینَ فَمَعَکُمْ مَعَکُمْ لا مَعَ عَدُوِّکُمْ إِنِّی بِکُمْ وَ بِإِیَابِکُمْ مِنَ الْمُ?ْمِنِینَ

به سوى تو آمدم اى فرزند امیر م?منان علیه السلام، به محضر شمایم،‏ دلم تسلیم و پیرو شماست و خود نیز پیرو شمایم، یارى‏ام براى شما مهیّاست تا خدا حکم کند و او بهترین‏ حکم‏کنندگان است پس با شمایم تنها با شما نه با دشمن شما من به شما و بازگشتتان م?من هستم.


بازگشتی مقدس


اما نکته‌ای که می‌خواهیم به اهمیت آن اشاره کنیم،‌ مساله رجعت است که از باورهای ما شیعیان است که در زمان ظهور حضرت مهدی (عج) عده‌ای از مومنان خالص و نیز عده‌ای از کافران و منافقان به دنیا باز خواهند گشت که در این باره می‌توانید از اینجا بیشتر مطالعه کنید. در برخی از روایات از حضرت سلمان به عنوان یکی از کسانی که رجعت خواهد کرد یاد شده است. تعدادی از کسانی که مطابق روایات رجعت خواهند کرد در اینجا آمده است. بجز روایاتی که به روشنی درباره رجعت توضیح داده است، برخی از آیات قرآن نیز درباره رجعت است که علاقمندان را به منابع ارجاع می‌دهیم.

آنچه از زیارتنامه حضرت عباس علیه السلام می‌فهمیم آن است که ایشان نیز یکی از رجعت کنندگان می‌باشد زیرا امام صادق علیه السلام به ما آموخته‌اند که در زیارت ایشان بگوییم که من به حقانیت شما و حقانیت بازآمدن شما ایمان دارم:

إِنِّی بِکُمْ وَ بِإِیَابِکُمْ مِنَ الْمُ?ْمِنِینَ

قرار داشتن آن جناب در میان رجعت کنندگان امر عجیبی نیست چراکه ایشان بر اثر ایمان و پیروی مخلصانه از امام خود به چنان منزلتی نزد خدا رسیده‌اند که همه شهدا را در قیامت به حال غبطه می‌اندازد.(خصال شیخ صدوق، ج1، ص 68)

روح الله رستگارصفت            

بخش تاریخ و سیره معصومین تبیان



 پخش زنده 
برای مشاهده آنلاین حرم قمر بنی هاشم (علیه السلام) بر روی لینک زیر کلیک کنید 
لینک


 اباالفضل العباس، الگوی منتظران 
بهترین الگو و اسوه برای منتظرانِ حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه، حضرت ابوالفضل علیه السلام است؛ برای پی بردن به این حقیقت؛ گرچه زیارات آن بزرگوار مملو از درس‌های فراوانی مانند: تسلیم، تصدیق، وفا، بصیرت، یاری، خیرخواهی، ایثار، ابد و خضوع در برابر امام زمان عجل الله تعالی فرجه است ولی ما در اینجا به رجز‌ها و حماسه‌سراییهای آن بزرگوار می‌پردازیم:اشعار، شعارها و رجزهاى هر شخصى، برگرفته از شعور، افکار و امیال اوست. رجز مکنونات قلبى را به منصه ظهور مى­گذارد. از این رو رجزهاى حضرت عباس علیه السلام را یک بار دیگر مرور مى کنیم تا رهیافت و درسى براى این عصر و زمان باشد.حضرت عباس علیه السلام به هنگام حمله براى آب آوردن چنین رجز مى خواند.نَفْسى لِسِبْطِ الْمُصْطَفَى الطُّهرِ وِقى***اِنّى اَنَا الْعَبّاسُ اَغْدُو بِالسّقاء[1]جان من فداى فرزند پاک مصطفى باد. منم عباس که با مشک براى سیراب کردن تشنگان مى آیم.عاشقان امام زمان(علیه السلام) در دعاى ندبه چند بار «بنفسى انت»; جانم فدایت را مى گویند، امّا آیا مانند عباس علیه السلام براى امام زمانشان هستند؟قمر بنى هاشم علیه السلام بعد از خارج شدن از شریعه فرات فرمود:هذا الحسین واردَ المنونِ***و تشربین باردَ المعین[2]اینک حسین وارد میدان جنگ شده است و تو آب خنک و گوارا مى نوشى؟!با توجه به این فرمایش، یاوران امام مهدى علیه السلام در این برهه از زمان چه باید بگویند؟ و مهدى زیستى چگونه باید باشد؟ امام زمانى که در زندان غیبت[3] به سر مى برد، آیا من باید سرگرم دنیاى خویش باشم؟! هیهات؛هرگزهنگامى که دست راست او در راه یارى امام زمانش علیه السلام قطع گردید، فرمود:وَاللّهُ اِنْ قَطَعْتُمْ یمینى***اِنّى اُحامى اَبَدَاً عَنْ دِینىوَ عَنْ اِمامِ صادِقِ الْیَقینِ***نجل النّبىِ الطّاهِرِ الاَْمینِ[4]به خدا سوگند، گرچه دست راست مرا قطع کردید، ولى من تا آنجا که زنده هستم، از آئین خود و از امام و پیشوایم که در ایمان خود صادق و فرزند پیامبر پاک و امین است، دفاع خواهم نمود.مقرم در این خصوص مى نویسد: وقتى دست راست عباس را قطع کردندفَلَمْ یَعْبَأ بِیَمینِهِ بَعَدَ اَنْ کانَ هَمُّهُ ایصالُ الْماءِ اِلى اَطْفالِ الْحُسین(علیه السلام); او به قطع شدن دستش توجهى نکرد و قصدش این بود که هر چه زودتر آب را به اهل بیت و کودکان امام حسین برساند.[5]اگر ما در راه یارى امام عصر علیه السلام دچار زحمت و سختى شویم، آیا جانانه، کار و فعالیت را دنبال مى کنیم؟فَجادَ بِالْیَمینِ وَالشِّمالِ***لِنُصْرَة الدین وَ حِفْظِ الاْل[6]پس دست راست و چپش را ]در راه خدا[ بخشید، تا که دین یارى شود و خاندان رسالت حفظ گردد.چقدر از زندگى ما وقف یارى رساندن به امام زمانمان علیه السلام است؟ و تا چه اندازه حاضریم، او را یارى کنیم؟ هر کس خوب فکر کند و خود را محک بزند؟اَلْمَوْتُ تَحْتَ ضَبابِ السَّیفِ مَکْرَمَةٌ***اِنْ کانَ مِنْ بَعدِهِ اِسکانَ جَنّاتِلا تَأسِفَنَّ عَلَى الدُّنیا وَلِذَّتِها***فَعِنْدَ جَدِّى تُغفَرْ کُلُّ زَلاّتِمرگ در پرتو شمشیر، مایه بزرگوارى و عظمت است، هرگاه پس از آن موجب سکونت در بهشت گردد.براى دنیا و لذّت هاى آن هرگز غصّه و افسوس مخور، و بدان که تنها در پیشگاه جدّ من، همه لغزش ها آمرزیده خواهد شد.[7]اگر ما چشم به شفاعت این خاندان داریم! باید براى آن روز سرمایه گذارى و سپرده گذارى نماییم. و هیچ سرمایه اى بهتر از یارى ولى عصر علیه السلام نیست. از این رجز مى­آموزیم که از دنیا و لذّت هاى زودگذر آن چشم بپوشیم و جان خود را در راه امام زمان علیه السلام به سختى بیاندازیم.و هنگامى که با تیغ برّان دشمنان امام زمانش را پراکنده مى ساخت، فرمود:اَذُبُّ عَنْ سبط النَّبِىِّ اَحْمَدِ***اَضْرِبُکُمْ بِالصّارِمِ المُهَنَّدِاز حریم سبط پیامبر اسلام حضرت احمد صل الله علیه و آله حمایت مى کنم، و با شمشیر استوار و برّان شما را سرکوب مى نمایم.امروز، دشمنان شیعه از هر سو و به هر طریق، امامت و ولایت را مورد حمله قرار مى دهند. صهیونیسم جهانخوار با حربه هاى فیلم، اینترنت و... مهدویت را مورد آماج حمله هاى خود قرار داده است. و این مسئله مى طلبد که هر کس، به هر طریقى از کیان شیعه، خصوصاً مهدویت دفاع کند. هر کسى در هر پستى با بذل وقت، توان و... باید مانند حضرت عباس علیه السلام به یارى امام زمان علیه السلام شتافته و اکتفاء به کم ننماید.خلاصه آنکه روح رجزهاى حضرت عباس(علیه السلام) چهار مطلب مهم است که عبارتند از:فدایى، حامى، ساعى و مواسى
فدایى
قمر بنى هاشم(علیه السلام) فدایى مولاى خویش بود، هر آنچه داشت، حتى دو فرزند دلبند خویش را تقدیم امام زمانش علیه السلام[8] و فداى دین کرد. لذا در زیارت ناحیه مقدسه از زبان امام هادى علیه السلامچنین مى خوانیماَلْفادِى لَهُ; آنکه خود را فداکارانه فداى برادر نمود.[9]امام زمان علیه السلام هم فدایى مى خواهد. کسى را مى خواهد که حاضر باشد، همه هستى اش را فداى او علیه السلامکند.
حامى
تندیس نهایتِ حمایت، باب الحوائج، قمر بنى هاشم علیه السلاماست، حمایت او از امام زمانش علیه السلام بسیار روشن و تابناک در رجزهاى او پیداست. لذا در زیارت روز عرفه عرضه مى داریمفَنِعم الاخُ الصّابِرُ الْمُجاهِدُ الْمُحامِىُ النّاصِرُ[10]شما برادرى نیکو و با صبر و شکیبا بودى که مجاهده و حمایت و یارى و دفاع از برادرت نمودىاکنون بیاندیشیم، چند درصد از وقت و زندگى ما در راه حمایت از امام زمان علیه السلام صرف مى شود.
ساعى
نماد نهایتِ تلاش براى اهداف امام حسین علیه السلام ؛ دلاور نینوا حضرت ابوالفضل العباس علیه السلاماست و رجزهاى او علیه السلام گویاى این حقیقت است که لحظه اى بى تفاوت، بهانه جو، فرار از میدان کار و عمل سپرى نکرد. اگر دست در بدن ندارد، از حرکت نمى ایستد، لذا امام هادى علیه السلام در تعریف از مقام عباس مى فرماید:اَلسّاعِى اِلَیهِ بِمائِهِ[11]; آنکه تلاش بسیار براى آب رسانى به سوى لب تشنگان نمود.اگر آن روز، خواست امام حسین علیه السلام رساندن آب به خیام بود. عباس علیه السلام تلاش وافرى نمود. امروز خواست امام زمان علیه السلام رساندن معارف ناب اسلامى و حقایق مهدوى به تشنگان عالم است. لذا چگونه باید تلاش نمود؟
مواسى
مواسى از مواسات به معناى کمک، یارى و همدردى است. و در اصل به معنى بریدن مى آید. در نتیجه به معنى شدت دلبستگى و همبستگى است قمر بنى هاشم علیه السلام از همه دنیا بریده، و پیوند با برادرش و امام زمانش سالار شهیدان علیه السلام داشت و عارفانه و عاشقانه در خدمت مولایش بود. لذا امام هادى علیه السلام این گونه سلام مى فرستد:اَلسَّلامُ عَلى اَبِى الْفَضْلِ العَبّاسِ بنِ اَمِیرِ الْمُؤمِنینَ، اَلْمُواسِى اَخاهُ بِنَفْسِهِ;سلام بر ابوالفضل العباس پسر امیرمؤمنان، آنکه با کمال مواسات، جانش را نثار برادرش حسین علیه السلام کرد.و در زیارت روز عرفه عرضه مى داریم:فَنِعْمَ الاَخُ الْمُواسى; نیکو برادرى در فداکارى بودى.و در زیارت عید فطر و عید قربان عرضه مى داریم:اَلسَّلامُ عَلَیکَ ایّها الْعَبْدُ الصّالِحُ وَالصِّدّیقُ المُواسى اَشْهَدُ... واسیت بنفسک;درود بر شما، اى بنده شایسته و صادق فداکار، شهادت مى دهم که شما با تمام وجودت فرزند رسول خدا صل الله علیه و آله را همدردى نمودى.و چه زیبا سروده است:وَمْن واساهُ لاَُثینیه شَىءٌ***وَجادَلَهُ عَلى عَطَشِ بِماءبا حسین علیه السلام مواسات نمود و هیچ چیزى او را از مواسات با برادر منصرف نکرد و در حال شدت تشنگى به آب رسید ولى آب ننوشید.پی نوشت : [1]. بحارالانوار، ج 45، ص 40.[2]. ناسخ التواریخ، ج 2، ص 345.[3]. ابوبصیر از امام باقر(علیه السلام) نقل مى کند که آن حضرت، در ضمن بیان شباهتهاى حضرت مهدى(علیه السلام) با برخى از انبیاى گذشته فرمود: «فى صاحِبِ هذا الامر... سنّة من یوسف... وامّا من یوسف فالسجن والغیبة» کمال الدین، باب 32، ح 11.[4]. ناسخ التواریخ، ج 2، ص 345.[5]. مقتل مقرم، ص 269.[6]. سردار کربلا، ص 212.[7]. پرچمدار نینوا، ص 176.[8]. علاّمه سید محسن امین دو پسر حضرت ابوالفضل(علیه السلام) (محمّد، عبداللّه) را در شمار شهیدان کربلا ذکر کرده است. اعیان الشیعة، ج 1، ص 610 و محدّث کبیر، ابن شهر آشوب، یک پسر حضرت عباس(علیه السلام) (محمد) را جزء شهداى کربلا شمرده است. مناقب آل ابى طالب، ج 4، ص 112، نقل از پرچمدار نینوا، ص 77.[9]. اقبال الاعمال، ج 3، ص 74; بحارالانوار، ج 45، ص 66.[10]. مفاتیح الجنان، زیارت حضرت عباس(علیه السلام) در روز عرفه.[11]. اقبال الاعمال، ج 3، ص 74; بحارالانوار، ج 45، ص 66.
منبع: ماهنامه اماننویسنده: محمدرضا فوادیان


http://nasimemarefat.parsiblog.com/Posts/2014/

وبگاه نسیم معرفت درخدمت شما