7 اشتباه والدین در حرف زدن با کودکان
15 بازدید
تاریخ ارائه : 8/25/2014 12:06:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

 7  اشتباه والدین در حرف زدن با کودکان

پدر یا مادر بودن، یکی از سخت‌ترین کارهای دنیا است. این شغل، 24 ساعته است و می‌تواند بسیار خسته کننده باشد. اما مهم است با همه خستگی ها، مسایلی را رعایت کنید تا به روح، جسم و اعتمادبه‌نفس فرزندتان لطمه ای وارد نشود.

باید طوری کودک را تربیت و با او رفتار کنید تا در بزرگ‌سالی علاوه بر این که مایه افتخار شما شود، خودش نیز در سلامت روحی کامل زندگی کند. یکی از روش‌های ارتباطی با کودکان، حرف زدن است. اگر بتوانید روش‌های صحیح حرف زدن با کودکان را یاد بگیرید، به طور غیرمستقیم درست حرف زدن را نیز به او می‌آموزید.

1. غر زدن:

بسیاری از والدین برای این که فرزندشان تکالیفش را درست انجام دهد یا غذایش را کامل بخورد، مدام سر او غر می‌زنند و اعتراض می‌کنند. این رفتار به هیچ عنوان مناسب و پاسخ گو نیست. بر اساس مجله تایم، این کار باعث می‌شود تا کودک لج کند و درست برعکس آن را انجام دهد. این مسئله همچنین باعث می‌شود تا فرزند از زمان‌هایی همچون غذا خوردن فرار و سعی کند خودش را به کاری دیگر مشغول کند.

2. کوتاه پاسخ دادن:

والدینی که با پاسخ کوتاه، فرزند را مجبور می‌کنند از آن‌ها اطاعت کند، به هیچ عنوان روش درستی برای تربیت کودک خود انتخاب نکرده‌اند. با گفتن عبارت: «برای اینکه من میگم!» باعث می‌شوید تا کودک هرگز به چرایی مسایل فکر نکند. قدرت تحلیل و پرسش گرایی را از او می‌گیرید. یا گفتن عبارتی همچون: «هر چه من می‌گویم را باید انجام دهی» به این مفهوم است که هیچ احترامی برای فرزند خود قائل نیستید و او نیز در مقابل، به شما احترام نخواهد گذاشت. برای تربیت صحیح فرزندان، برای پاسخ به سوالات او زمان بگذارید و با صبر کامل و مرتبط به او پاسخ بدهید.

بسیار مهم است که واقعاً برای کودکان ارزش قائل شوید. هنگام صحبت با فرزند خود، گوشی موبایل را کنار بگذارید و با همه حواس به حرف‌های او گوش فرا دهید. این باعث می‌شود تا اعتمادبه‌نفس پیدا کنند.

3. کودکانه رفتار کردن:

کودکان بسیار باهوش تر از آن هستند که تصور می‌کنید. لازم نیست صدای خود را کودکانه کنید یا با کلمات خیلی بچه‌گانه با او حرف بزنید تا به حرف‌هایتان گوش کنند. کودکان مکالمات مردم با یکدیگر را می‌شنوند و کودکانه حرف زدن را نوعی اهانت به خود می‌دانند.

4. مشغول بودن:

کودکان دوست دارند برای آن‌ها ارزش قائل شوید. به همین دلیل بسیار مهم است که واقعاً برای آن‌ها ارزش قائل شوید. هنگام صحبت با فرزند خود، گوشی موبایل را کنار بگذارید و با همه حواس به حرف‌های او گوش فرا دهید. این باعث می‌شود تا اعتمادبه‌نفس پیدا کنند و آن حس ارزشمندی که دنبالش هستند را از شما بگیرند.

5. زیاد حرف زدن:

تحقیقات کارشناسان ثابت کرده است که مغز هر انسانی می‌تواند در هر مرتبه، به طور متوسط 5 تا 9 موضوع را به خاطر بسپارد. به همین دلیل است که کودکان وقتی بیشتر از ظرفیت خود می‌شنوند، دیگر تمایلی به گوش کردن ادامه حرف‌ها ندارند. اگر می‌خواهید مسایل زیادی به فرزند خود بیاموزید، آن را به چندین بخش کوتاه تقسیم کنید تا نتیجه بهتری داشته باشد.

6. استفاده از واژه های محکوم یا سرزنش کننده:

هرگز از واژه‌هایی که باعث ایجاد حس گناه در کودک می‌شود، استفاده نکنید. کودکان از همان ابتدا حس همدردی ندارند و بسیاری از چیزها را نمی‌توانند درک کنند. نباید برای اشتباهاتی که انجام می‌دهند، خیلی آن‌ها را مواخذه و سرزنش کنید.

7. تهدید کردن:

هدف از بزرگ کردن کودک، این نیست که او را مطیع و فرمان‌بردار خود تربیت کنیم. باید به کودکان فرصت فکر و خطا کردن بدهید. تهدید کردن کودک باعث می‌شود تا اعتمادبه‌نفس او از بین برود و در بزرگ‌سالی دچار مشکل بشود.

نقل از سایت تبیان

**********************************************************************

چهل حدیث تربیتی کودک - آکاایران

پرتال آکاایران سایت دین و اندیشه آکا بخش دین و اندیشه قسمت احادیث و روایات- چهل حدیث تربیتی کودک

چهل حدیث تربیتی کودک

1.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
بَیْتٌ لا صِبْیانَ فیهِ لا بَرَکَةَ فیهِ
خانه‏اى که کودک در آن نباشد ، برکت ندارد.
کنز العمّال ، ح 44425...

چهل حدیث تربیتی کودک

احادیث و روایات-چهل حدیث تربیتی کودک

2. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
اِنَّ الْوَلَدَ الصّالِحَ رَیْحانَةٌ مِنْ رَیاحینِ الْجَنَّةِ
فرزند شایسته ، گُلى از گل‏هاى بهشت است .
کافى ، ج 6، ص 3، ح 10.
3. امام باقر علیه السلام:
اِذا اَرَدْتَ الْوَلَدَ فَقُلْ عِنْدَ الْجِماعِ : اَللّهُمَّ ارْزُقْنى وَلَدا وَ اجْعَلَهُ تَقیّا لَیسَ فى خَلْقِهِ زِیادَةٌ وَ لا نُقْصانٌ وَ اجْعَلْ عاقِبَتَهُ اِلى خَیْرٍ؛(1)
هرگاه فرزند خواستى ، هنگام آمیزش بگو : بار الها! به من فرزندى عطا کن و او را با تقوا قرار ده و در آفرینش او، کم و زیادى نباشد و او را عاقبت به خیر گردان .
کافى، ج 6 ، ص 10، ح 12.
4. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
اَدِّبُوا اَوْلادَکُمْ فى بُطونِ اُمَّهاتِهِمْ. قیلَ: وَکَیْفَ ذلِکَ یا رَسُولَ اللّه‏ِ؟ فَقالَ: بِاِطْعامِهِمُ الْحَلالَ؛(1)
فرزندانتان را در رحم مادرانشان تربیت کنید. سئوال شد: این چطور ممکن است، اى رسول خدا؟ فرمودند: با خوراندن غذاى حلال (به مادرانشان).
جُنگ مهدوى، ص .132
5. امام صادق علیه ‏السلام :
مِیرَاثُ اللّهِ مِن عَبدِهِ المُؤمِنِ الوَلَدُ الصَّالِحِ ...؛
میراث خداوند به بنده مؤمنش فرزند صالح است
وسائل الشیعة، ج15، ص97.
6.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
اَلْبَناتُ هُنَّ الْمُشْفِقاتُ الْمُجَهِّزاتُ الْمُبارَکاتُ، مَنْ کانَتْ لَهُ ابْنَةٌ واحِدَةٌ جَعَلَهَا اللّه‏ُ لَهُ سِتْرا مِنَ النّارِ، و مَنْ کانَتْ عِنْدَهُ ابْنَتانِ اُدْخِلَ الْجَنَّةَ بِهِما، وَ مَنْ کانَتْ عِنْدَهُ ثَلاثُ بَناتٍ أوْ مِثْلُهُنَّ مِنَ الاَْخَواتِ وُضِعَ عَنْهُ الْجِهادُ وَ الصَّدَقَةُ ؛(1)
دختران ، دلسوز ، مددکار و بابرکت‏اند . هر کس یک دختر داشته باشد ، خداوند ، او را پوششى از دوزخ قرار مى‏دهد و هر کس دو دختر داشته باشد ، به خاطر آن وارد بهشت مى‏شود و هر کس سه دختر یا مانند آن خواهر داشته باشد ، جهاد و صدقه از او برداشته مى‏شود .
کنز العمّال ، ح 45399 .
7.امام باقر علیه السلام:
شَرُّ الابَاءِ مَن دَعَاهُ البِرُّ اِلَى الاِفرَاطِ وَ شَرُّ الاَبنَاءِ مَن دَعَاه التَّقصِیرِ اِلَى العُقُوقِ"؛
بدترین پدران کسى است که [در نیکى از حد اعتدال خارج شود و] به زیاده‏روى بگراید و بدترین فرزندان فرزندى است که در اثر کوتاهى، به عاق والدین دچار شود.
تاریخ یعقوبى، ج 2، ص 486.
8.امام رضا علیه السلام:
لا تَقْرَبِ النِّساءَ فی اَوَّلِ اللَّیْلِ لا شِتاءً وَ لا صَیْفا وَ ذلِکَ اَنَّ الْمَعِدَةَ وَ الْعُروقَ تَـکونُ مُمْتَلِئَةً وَ هُوَ غَیْرُ مَحْمودٍ ، یُتَخَوَّفُ مِنْهُ الْقولَنْجُ وَ الفالِجُ ، وَ الْلَّقْوَةُ وَ النِّقرِسُ ، وَ الْحَصاةُ وَ التَّقْطیرُ ، وَ الْفَتْقُ وَ ضَعْفُ الْبَصَرِ وَ الدِّماغِ. فَاِذا اُریدَ ذلِکَ فَلْیَکُنْ فى آخِرِ اللَّیْلِ؛ فَاِنَّهُ اَصَحُّ لِلْبَدَنِ ، وَ اَرْجى لِلْوَلَدِ ، وَ اَذْکى لِلْعَقْلِ فِى الْوَلَدِ الَّذى یُقْضى بَیْنَهُما؛(1) آغاز شب ، چه در زمستان و چه در تابستان ، با زنان آمیزش مکن ، این بدان جهت است که معده و رگ‏ها پُرند و این وضعیت مناسبى [براى آمیزش] نیست و بیم قولنج و فلج و لقوه چانه و نِقرس و سنگ [کلیه [و تقطیر (چکایش) بول وفتق و ضعف در بینایى و ذهن مى‏رود . پس اگر قصد آمیزش دارد ، باید در پایان شب انجام دهد، که براى بدن ، صحت‏افزاتر و براى فرزنددار شدن امیدبخش‏تر و براى باهوش شدن فرزندى که در این میان پدید مى‏آید ، بهتر است .
طب الامام الرضا علیه السلام، ص 64.
9. امام على علیه ‏السلام :
 لا أدَبَ مَعَ غَضَبٍ
با خشم، تربیت [ممکن [نیست
غرر الحکم ، ح 10529.
10.امام صادق علیه ‏السلام :
بَادِرُوا اَحدَاثَکُم بِالحَدِیثِ قَبلَ اَن تَسبِقَکُم اِلَیهِم المُرجِئَة
 فرزندانتان را با کلام [ما] آشنا کنید پیش از آن که مرجئه (و دیگر فرقه‏هاى منحرف عقیدتى) بر شما سبقت بگیرند [ و آنان را منحرف سازند].
فروع کافى، ج2، ص94.
11.امام صادق علیه ‏السلام :
مَنْ اَکَلَ سَفَرجَلَةً عَلَى الرِّیقِ طابَ ماؤُهُ وَ حَسُنَ وَلَدُهُ
هر کس ناشتا یک بِهْ بخورد ، نطفه‏اش پاکیزه مى‏شود و فرزندش نیکو مى‏گردد
کافى ، ج 6، ص 357، ح 3 .
12.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
ما مِن اِمْرَاَةٍ حامِلَةٍ اَکَلَتِ الْبِطِّیخَ اِلاّ یَکونُ مَولودُها حَسَنَ الْوَجْهِ وَ الْخُلُقِ
هیچ زن باردارى نیست که خربزه بخورد ، مگر این که فرزندش زیبا و خوش اخلاق مى‏گردد .
طب النبی صلی الله علیه و آله و سلم، ص 10.
13.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
اَطْعِمُوا الْمَرأَةَ فى شَهْرِها الَّذى تَلِدُ فیهِ التَّمْرَ فَاِنَّ وَلَدَها یَکونُ حَلیما نَقیّا
به زن، در ماهى که زایمان کرده ، خرما بدهید ، چرا که فرزند او بردبار و پاک مى‏شود .
مکارم الأخلاق ، ص 169 .
14.پیامبر صلى‏الله‏علیه ‏و ‏آله :
مَنْ وُ لِدَ لَهُ مَولودٌ فَلْیُؤَذِّنْ فى اُذُنِهِ الْیُمْنى بِاَذانِ الصَّلاةِ وَلْیُقِمْ فِى الْیُسْرى فَاِنَّها عِصْمَةٌ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجیمِ ؛(1)به هر کس فرزندى داده شود ، باید در گوش راست او اذان نماز و در گوش چپ او اقامه بگوید ؛ چرا که مایه ایمنى از شیطانِ رانده شده است .
کافى ، ج 6، ص 24، ح 6.
 15.پیامبر صلى‏الله‏علیه ‏ و‏آله :
لَیْسَ لِلصَّبىِّ لَبَنٌ خَیْرٌ مِنْ لَبَنِ اُمِّهِ ؛(1)
براى کودک ، هیچ شیرى بهتر از شیر مادرش نیست
عیون اخبار الرضا ، ج 1، ص 38، ح 69 .
16.امام صادق علیه السلام:
اَلرَّضاعُ واحِدٌ وَ عِشْرونَ شَهْرا، فَما نَقَصَ فَهُوَ جَورٌ عَلَى الصَّبىِّ ؛(1)
شیرخوارى ، 21 ماه است . پس هر چه کم شود ، ظلم بر کودک است .
کافى ، ج 6، ص 40، ح 3 .
17.امام صادق علیه السلام:
عَلِّمُوا صِبیَانَکُم مِن عِلمِنَا مَا یَنفَعُهُم اللّهُ بِهِ لا تَغلِبَ عَلَیهِمُ المُرجِئَةُ بِرَأیِهَا
کودکانتان را به دانش ما آموزش دهید که براى آنان سودمند است تا مرجئه [و منحرفین] با دیدگاه‏هاى خود آنان را مغلوب خود نسازند.
الخصال، ج2، ص157..
18.امام صادق علیه السلام:
اَ لْبَنونَ نَعیمٌ وَ الْبَناتُ حَسَناتٌ وَ اللّه‏ُ یَسْألُ عَنِ النَّعیمِ ، وَ یُثیبُ عَلَى الحَسَناتِ
پسران، نعمت‏اند و دختران خوبى. خداوند ، از نعمت‏ها سؤال مى‏کند و به خوبى‏ها پاداش مى‏دهد .
کافى ، ج 6، ص 7، ح 12 .
19.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
طَهِّروا اَولادَکُمْ یَوْمَ السّابِـعِ فَاِنَّهُ اَطْیَبُ وَ اَطْهَرُ و اَسْرَعُ لِنَباتِ اللَّحْمِ، وَ اِنَّ الأَْرْضَ تَنْجُسُ مِنْ بَولِ الاَْغْلَفِ اَرْبَعینَ صَباحا
روز هفتم [تولّد] ، فرزندتان را [با ختنه] پاک کنید ، چرا که مایه تمیزى و پاکیزگى بیشتر و رویِش شتابنده‏ترِ گوشت است و زمین ، چهل روز از بول شخص ختنه نشده ، آلوده مى‏ماند .
کافى ، ج6، ص35، ح2.
20.امام على علیه السلام:
تَخَیـَّروا لِلرَّضاعِ کَما تَتَخَیَّرونَ لِلنِّـکاحِ، فَاِنَّ الرَّضاعَ یُغَیِّرُ الطِّباعَ
براى شیردادن ، [دایه‏هاى شایسته [انتخاب کنید، همان‏گونه که براى ازدواج انتخاب مى‏کنید ، چرا که شیر ، طبیعت‏ها را تغییر مى‏دهد .
قرب الاسناد ، ص 93، ح 312.
21.عمرو بن شعیب عن أبیه عن جدّه:
اِنَّ النَّبىَّ صلی الله علیه و آله و سلماَمَرَ بِتَسمَیةِ الْمَولودِ یَوْمَ سابِعِهِ وَ وَضْعِ الاَْذى عَنهُ وَ العَقِّ
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلمبه نام‏گذارى کودک در روز هفتمِ تولّد و کوتاه کردن موى او و عقیقه کردن ، فرمان داد .
سنن الترمذى ، ج 5، ص 132، ح 2832.
22.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
مَنْ کانَ عِنْدَهُ صَبِىٌّ فَلْیَتَصابَ لَهُ
هر کس با کودک سروکار دارد ، با او کودکانه رفتار کند .
من لا یحضره الفقیه ، ج 3، ص 483، ح 4707.
23.امام على علیه السلام:
وَ حَقُّ الوَلَدِ عَلَى الوالِدِ أنْ یُحَسِّنَ اِسمَهُ وَ یُحَسِّنَ اَدَبَهُ، و یُعَلِّمَهُ القُرآنَ
حقّ فرزند بر پدر ، آن است که نام خوب بر او بگذارد و او را خوب تربیت کند و قرآن به او بیاموزد .
نهج البلاغة ، حکمت 399.
24.امام صادق علیه السلام:
اِنَّ اللّه‏َ لَیَرْحَمُ الْعَبْدَ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ
بدون تردید ، خداوند بر بنده خود به خاطر شدّت محبّت به فرزندش ، رحم مى‏کند .
کافى ، ج 6، ص 50، ح 5.
25.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
حَقُّ الْوَلَدِ عَلى والِدِهِ... اَنْ یَسْتَفْرِهَ اُمَّهُ
حق فرزند بر پدر این است که مادر او را گرامى بدارد.
کافى ، ج 6، ص 48، ح 6.
26.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
مَنْ بَکى صَبىٌّ لَهُ فَاَرْضاهُ حَتّى یُسَکِّنَهُ ، اَعْطاهُ اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ مِنَ الْجَنَّةِ حَتّى یَرْضى
هر کس کودک گریان خود را راضى کند تا آرام شود ، خداوند از بهشت آن‏قدر به او مى‏دهد تا راضى شود .
الفردوس ، ج 3، ص 549، ح 5715 .
27.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
کانَ النَّبىُّ صلی الله علیه و آله و سلماِذا اَصْبَحَ مَسَحَ عَلى رُؤُوسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلمهر روز صبح بر سر فرزندان و نوه‏هایشان دست [نوازش] مى‏کشیدند.
بحارالأنوار، ج 104، ص 99، ح 75.
28.امام کاظم علیه السلام:
قالَ بَعْضُهُم : شَکْوَتُ اِلى ابِى الْحَسَنِ موسى علیه السلامابنا لى ، فَقالَ : لا تَضْرِبْهُ، وَاهْجُرْهُ وَ لا تُطِلْ
کسى گفت : از فرزندم به امام کاظم علیه السلامشکایت کردم . ایشان فرمودند : «او را نزن بلکه با او قهر کن ولى نه به مدّت طولانى .
عدّة الداعى ، ص 79.
29.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
اَ لْوَلَدُ سَیِّدٌ سَبْعَ سِنینَ، وَ عَبْدٌ سَبْعَ سِنینَ، وَ وَزیرٌ سَبْعَ سِنینَ
فرزند هفت سال سروَر، هفت فرمانبردار، و هفت سال وزیر است .
مکارم الاخلاق، ص 222 .
30.امام على علیه السلام:
مَنْ سَاَلَ فى صِغَرِهِ اَجابَ فى کِبَرِهِ
هر کس در خردسالى سئوال کند، در بزرگ‏سالى‏اش پاسخ مى‏دهد .
غرر الحکم ، ح 8273.
31.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
اَحِبُّوا الصِّبْیانَ وَ ارْحَمُوهُمْ ، وَ اِذا وَ عَدتُموهُمْ شَیْئا فَفُوا لَهُمْ ، فَاِنَّهُمْ لا یَدْرونَ اِلاّ اَ نَّـکُمْ تَرْزُقونَهُمْ
کودکان را دوست بدارید و با آنان مهربان باشید و هرگاه به آنان وعده دادید ، به آن وفا کنید ، زیرا آنان ، روزى دهنده خود را کسى غیر از شما نمى‏دانند .
کافى ، ج 6، ص 49، ح 3.
32.امام کاظم علیه السلام:
تُسْتَحَبُّ عَرامَةُ الصَّبىِّ فى صِغَرِهِ لِیَکونَ حَلیما فى کِـبَرِهِ، ما یَنْبَغى اَنْ یَکونَ اِلاّ هکَذا
خوب است بچّه در کودکى بازى‏گوش باشد تا در بزرگ‏سالى بردبار گردد و شایسته نیست که جز این باشد .
کافى ، ج 6، ص 51، ح 2 .
33.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
اُحِبُّ الصِّبْیانَ لِخَمْسٍ : اَلاَْوَّلُ : اَنـَّهُمْ هُمُ الْبَکّاؤونَ ، وَالثّانى : یَتَمَرَّغونَ بِالتُّرابِ وَ الثّالِثُ : یَخْتَصِمونَ مِنْ غَیْرِ حِقْدٍ وَ الرّابِـعُ : لا یَدَّخِرونَ لِغَدٍ شَیئا وَ الْخامِسُ : یُعَمِّرونَ ثُمَّ یُخَرِّبونَ
کودکان را به خاطر پنج چیز دوست مى‏دارم : اول آن‏که بسیار مى‏گِریند ، دوم آن‏که با خاک بازى مى‏کنند، سوم آن‏که دعوا کردن آنان همراه با کینه نیست؛ چهارم آن‏که چیزى براى فردا ذخیره نمى‏کنند، پنجم آن‏که مى‏سازند و سپس، خراب مى‏کنند (دل‏بستگى ندارند) .
مواعظ العددیّه ، ص 259.
 34.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
 اِنَّ التُّرابَ رَبیعُ الصِّبْیانِ
 خاک، بهارِ (تفریحگاهِ) کودکان است .
معجم الکبیر ، ج 6، ص 140، ح 5775.
35.امام باقر علیه السلام:
اِنّا نَاْمُرُ صِبْیانَنا بِالصَّلاةِ اِذا کانوا بَنى خَمْسِ سِنینَ ، فَمُروا صِبْیانَـکُمْ بِالصَّلاةِ اِذا کانوا بَنى سَبْعِ سِنینَ، وَ نَحْـنُ نَأمُرُ صِبْیانَنـا بِالصَّـوْمِ اِذا کانوا بَنى سَبْعِ سِنینَ بِما اَطاقوا مِن صیامِ الْیَومِ اِن کانَ اِلى نِصْفِ النَّهارِ اَوْ اَکْثَرَ مِنْ ذلِکَ اَوْ اَقَلَّ، فَاِذا غَلَبَهُمُ الْعَطَشُ وَ الْغَرَثُ اَفْطَروا، حَتّى یَتَعَوَّدُوا الصَّومَ وَ یُطیقوهُ، فَمُروا صِبیانَـکُم اِذا کانوا بَنى تِسْعِ سِنینَ بِالصَّومِ مَا اسْتَطاعوا مِن صیامِ الْیَوْمِ، فَاِذا غَلَبَهُمُ الْعَـطَشُ اَفْطَروا
ما کودکان خود را وقتى پنج ساله‏اند ، به نماز امر مى‏کنیم ؛ ولى شما کودکانتان را وقتى هفت ساله شدند ، به نماز امر کنید . ما کودکان خود را وقتى هفت ساله‏اند ، به روزه وامى‏داریم ، به اندازه‏اى که توان دارند ، چه نصف روز باشد یا بیشتر یا کمتر . وقتى تشنگى و گرسنگى بر آنان چیره شد ، افطار مى‏کنند تا این‏که به روزه ، عادت کنند و توان آن را بیابند ، ولى شما کودکانتان را وقتى نُه ساله شدند ، به اندازه‏اى که توان دارند ، به روزه وا دارید و وقتى تشنگى بر آنان چیره شد ، افطار کنند .
کافى ، ج 3، ص 409، ح 1.
36.امام صادق علیه السلام:
اِذا بَلَغَتِ الجاریَةُ سِتَّ سِنینَ فَلا تُقَبِّلها وَالْغُلامُ لا یُقَـبِّلُ الْمَرْاَ ةَ اِذا جاوَزَ سَبْعَ سِنینَ
چون دختر [نامحرم] شش ساله شد ، او را مبوس و پسر نیز چون از هفت سالگى گذشت ، زن [نامحرم] را نبوسد .
مکارم الأخلاق ، ج 1، ص 479، ح 1659 .
37.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
مَنْ قَـبَّلَ وَلَدَهُ کَـتَبَ اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ حَسَنَةً وَمَنْ فَرَّحَهُ فَرَّحَهُ اللّه‏ُ یَوْمَ الْقیامَةِ، وَمَنْ عَلَّمُهُ الْقُرآنَ دُعىَ بِالاَْبـَوَیْنِ فَیُکْسَیانِ حُلَّتَیْنِ یُضى‏ءُ مِنْ نورِهِما وُجوهُ اَهْلِ الْجَنَّةِ ؛(1)
هر کس فرزندش را ببوسد ، خداوند عزّوجلّ براى او ثواب مى‏نویسد و هر کسى که او را شاد کند ، خداوند روز قیامت او را شاد خواهد کرد و هر کس قرآن به او بیاموزد ، پدر و مادرش دعوت مى‏شوند و دو لباس بر آنان پوشیده مى‏شود که از نور آنها ، چهره‏هاى بهشتیان نورانى مى‏گردد .
کافى ، ج 6، ص 49، ح 1.
38.امام على علیه السلام:
اِنَّ النَّبىَّ صلی الله علیه و آله و سلماَبْصَرَ رَجُلاً لَهُ وَلَدانِ فَقَـبَّلَ اَحَدَهُما وَتَرَکَ الآْخَرَ . فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلی الله علیه و آله و سلم: فَهَلاّ واسَیْتَ بَیْنَهُما ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلمکسى را دیدند که دو فرزند داشت . یکى را بوسید و دیگرى را رها کرد . پیامبر خدا به او فرمودند : چرا میان آنان یکسان عمل نکردى؟
جعفریّات ، ص 55 .
39.امام على علیه السلام:
اَلاِْفْراطُ فِى الْمَلامَةِ یَشُبُّ نیرانَ اللَّجاجِ
زیاده‏روى در سرزنش کردن ، آتش لجاجت را شعله‏ور مى‏سازد .
تحف العقول ، ص 84 .
40.پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم:
اِذا بَلَغَ اَوْلادُکُمْ سَبْعَ سِنینَ فَفَرِّقوا بَیْنَ فُرُشِهِمْ
هرگاه کودکانتان به هفت‏ سالگى رسیدند، رخت‏خواب‏هایشان را جدا کنید.
مستدرک على الصحیحین ، ج 1، ص 317، ح 721 .
احادیث و روایات - تبیان
ویرایش و تلخیص:آکاایران

http://nasimemarefat.parsiblog.com/Posts/1557/

وبگاه نسیم معرفت در خدمت شما است