معیارآدمیت
36 بازدید
تاریخ ارائه : 10/21/2012 12:55:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

                                          بسمه تعالی
                                       <<معیارآدمیت>>                                                     ظاهرزیبا نمی آیدبکار                                                حرفی ازمعنااگرداری بیار

بعضی هاچنین می پندارندکه شخصیت وارزش آدمی به مال وجمال وسمت وعنوان وبرخورداری ازامکانات وتمتعات ظاهری زندگی است
 وتوهم وخیالشان این است که هرکسی چنین باشد،شایسته ی اکرام واحترام است واگرکسانی به ظاهرفقیروبی چیزبه نظرآیندوازامکانات
زندگی کمتربرخوردارباشندازنظراینان قدروارزشی ندارند.آنهادررفتاروگفتارشان چنان می نمایانندکه گویاآدمیت وشخصیت وارزش انسان
،منحصردرآراستگی وآرایش ظاهری وبهره مندی ازامکانات رفاهی وداشتن پول وثروت ومقام ومنصب وشهرت است.روی این جهت
نسبت به کسانی که دارای این امورنیستند،بی مهری وبی اعتنایی روامی دارند.اماآنچه که ازتعالیم حیاتبخش اسلام وقرآن واهل بیت(علیهم السلام)به
 ما رسیده این است که معیارآدمیت وشرافت وشخصیت آدمی درمعرفت به خداوندوتقواوپرهیزکاری ورسیدن به مقام قرب وبرخورداری ازکمالات
 علمی ومعنوی وانسانی است واستفاده ازتنعمات وامکانات زندگی وداشتن مال ودارایی وثروت وبهره مندی ازخوراک وپوشاک ومسکن ورسیدن
به مقام ومنصب وشهرت و....،تنهادرمسیررضایت الهی ودرطریق بندگی،معناومفهوم صحیح پیدامی کندوبایددانست که همه این اموروسیله های
 آزمایش برای انسان است.
اگرکسی ازمقام معرفت وازمسیربندگی حق دورشودوفریفته ظواهرزندگی ودلبسته به امورناپایداردنیوی گرددوبخواهدباثروت ومال وجمال و
زرق وبرق وتشریفات وامکانات زندگی خودبردیگران فخرفروشی وبزرگمنشی کنددرحقیقت ازطریق آدمیت وانسانیت خارج گشته است.وچه
 زیباست که هرکسی جهت تنبه وبیداری خودوبرای جلاءوصفای دل خویش روزی یک بارباتوجه کامل این غزل زیباوپرمحتوای شیخ اجل
 سعدی شیرازی رازمزمه کند وبخواند:

تن آدمی شریف است به جان آدمیت           نه همین لباس زیباست نشان آدمیت  

اگرآدمی به چشم است وزبان وگوش وبینی      چه میان نقش دیوارومیان آدمیت

خوروخواب وخشم وشهوت،شغب است وجهل وظلمت           حیوان خبرنداردزجهان آدمیت

حقیقت آدمی باش وگرنه مرغ باشد  که همان سخن بگویدبه زبان آدمیت                                                                                                     

طیران مرغ دیدی توزپای بندشهوت                                    به درآی تاببینی طیران آدمیت

 مگرادمی نبودی که اسیردیو ماندی                            که فرشته ره ندارد به مکان آدمیت

  اگراین درنده خویی زطبیعتت بمیرد                          همه عمرزنده باشی به روان آدمیت

رسدآدمی به جایی که به جزخدانبیند                         بنگرکه تاچه حدست مکان آدمیت

به نصیحت آدمی شونه به خویش تن که سعدی         هم ازآدمی شنیدست بیان آدمیت
                                                                                                                 
                                                                                                                              کلیات دیوان سعدی(علیه الرحمه)
                                                                                                                                        
                                                                                                                            ** سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی**